De vonk van eenheid



In onze opleidingen besteden wij aandacht aan allerlei onderwerpen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. In Instrument voor hulp draait het om coaching, bij de Juiste Maat staat het leidinggeven centraal en bij de ITIP Opleiding gaat het over de afstemming van lichaam, geest en ziel.

In deze opleidingen komen thema’s aan de orde als karakterstructuren, ouders en karma, de wijsheid van het lichaam, controle en overgave, je verhouding tot hulp en mysterie. Onder dit niveau van persoonlijke ontwikkeling, maken we tijdens de opleiding steeds ook contact met iets diepers, iets wat groter is dan onszelf. Deze diepere grondslag, die onder al onze opleidingen en werk ligt, noemen we de zoektocht naar de vonk van eenheid die ieder mens in zich draagt.

Ongrijpbaar verlangen
Bij de opening van onze ITIP Opleiding begint er voor de mensen een driejarig avontuur waar ze de intake voor gehad hebben en waar ze hoge verwachtingen van hebben. Ze hebben hierbij een begin­nend besef dat het hen iets gaat brengen wat ze niet kunnen overzien, maar waar­van ze wel weten dat ze het zoeken. Het is een waagstuk. Meedoen aan iets wat een flinke investering is in tijd en geld, waar­van je voelt dat het je niet onberoerd zal laten en overgave vraagt, maar waarbij je ook niet een vastomlijnd doel voor ogen hebt.
De verschillende redenen die de mensen hebben om mee te doen hebben een grote motiverende en inspirerende kracht, het wordt verwoord in zinnen als ‘er zit meer in me, dat wil eruit’ of ‘ik heb al best wat aan persoonlijke ontwikkeling gedaan, maar het beklijft niet, ik wil nu echt de diepte in’ of ‘ik wil een waarachtig contact met de mensen om mij heen.’ Maar veel vaker is het ook een dieper ongrijpbaar verlangen.

Knip voor de neus
Om op dit wonderlijke gegeven in te gaan, vertel ik bij de opening van het eerste jaar graag het verhaal van de engel en de knip voor de neus. Dit verhaal vindt zijn oorsprong in de kabbalistische traditie en vertelt over een gebeurtenis vlak voor de geboorte van de mens. Een engel begeleidt de ziel naar zijn incar­natie hier op aarde. Zo staande vlak voor het begin van deze reis toont de engel aan de ziel de elementen van de weg op aarde die hij zal gaan. De hoop en de vrees, het liefhebben en het verwerpen, de creatie en de vernietiging, de winst en het verlies, het verzet en de overgave en de keuzemomenten, groot en klein, de engel laat het allemaal zien.

Hij toont dat het leven op aarde om te be­ginnen een leven in dualiteit is, maar dat iedere dualiteit de mogelijkheid in zich draagt om tot eenheid te geraken. Vervol­gens richt de engel zich tot de ziel en legt hem uit dat hij om de weg te gaan die hij te gaan heeft, zal moeten leven zonder voorkennis van de afloop van de gebeur­tenissen. Omdat pas dan, in dat beperkte zicht, de mens zijn plaats in zijn omgeving en in de wereld in kan nemen. Om deze weg definitief te maken legt de engel zijn vinger onder de neus van de ziel en tikt hij daar lichtjes tegenaan. Met deze ‘knip voor zijn neus’ ontstaat het kuiltje onder de neus en de bovenlip, en ver­dwijnt het overzicht. Nu is de mensenziel gereed en met een duizelingwekkende val uit het paradijs belandt de ziel op aarde in het lichaam van een mensenkind in de baarmoeder.

Herinnering aan de eenheid
Maar eenmaal op aarde, blijkt dat het overzicht en de herinnering aan de een­heid niet helemaal zijn verdwenen. Altijd blijft er een herinnering in de mens dat er iets groters is, dat de dualiteit niet de laat­ste waarheid is, dat het mogelijk is een­heid te ervaren in dit aardse bestaan. Dat er iets in je is, een weten, een verlangen, een waarheid die je leidraad kan zijn en waarin je leven de moeite waard is om ge­leefd te worden, omdat jij de enige bent die dat kan leven.
Deze herinnering maakt dat we blijven zoeken naar eenheid. Omdat we geen ge­noegen nemen met een half geleefd leven. Dat we beseffen dat we onszelf niet moe­ten beperken in onze eigen wijsheid, onze wensen en de grootsheid van liefde die we in ons dragen. En dat we ons steeds weer kunnen richten op een waarachtig contact met de mensen om ons heen.

Onlangs verhuisde ik naar Bergen en daar ontmoette ik in een winkel een deelnemer van de Opleiding uit de jaren dat ik nog co-­begeleider was (in 1993). We hadden direct contact en op een goed moment  zei ze: ‘Ik heb enorm veel geleerd in de Opleiding over mijzelf en anderen, maar wat me het meest is bijgebleven door alle jaren heen, is het besef dat ik ieder moment weer terug kan keren naar mijzelf en wat ik diep van binnen weet.’ Ik zag de vonk van eenheid in haar ogen.

 

 

 



E-mail adres wordt niet zichtbaar bij je reactie

Inschrijven blog

Het ITIP is aangesloten bij CRKBO, alle opleidingen zijn btw-vrij.

ITIP is initiatiefnemer van bezinningstochten.nl

ITIP school voor leven en werk
Marspoortstraat 16
7201 JC Zutphen
telefoon: 0575 - 510 850
e-mail: info@itip.nl
KvK: 11 03 32 79
NL75 TRIO 0379 6845 27

Openingstijden
maandag - donderdag 09.00 - 16.00
vrijdag 09.00 - 13.00

Ontvang jaarlijks het gratis ITIP Magazine