De Juiste Maat

Bernt Bouwmeester
"Uit mijn organisatie en omgeving krijg ik terug dat ik anders handel, gemakkelijker loslaat en meer ruimte geef."

"Na 25 jaar werken kon ik terugzien op wat men noemt een succesvolle carrière. Nooit had ik echt stil gestaan bij wat me daarbij heeft geholpen maar ook heeft geblokkeerd. Ik nam daar nooit de tijd voor of bleef in mijn hoofd en niet bij mijn hart. Ik was op zoek naar inzichten hoe mezelf completer, mooier en toegankelijker te maken, en dat waren nou juist vragen waarvoor ik de antwoorden bij mezelf moest zoeken. Het meest wezenlijke wat ik heb geleerd is hoe me open op te stellen en mijn kwetsbaarheid te tonen, niet op basis van een kunstje maar van natuurlijk gedrag.
Het traject vroeg regelmatig van mij om m’n eigen weerstand te overwinnen, om over mijn grenzen, of beter gezegd blokkades, te gaan. Van tevoren zag ik hier enorm tegenop, maar waar de weerstand het grootst is, is ook het meest te leren.
Uit mijn organisatie en omgeving krijg ik terug dat ik anders handel, gemakkelijker los laat en meer ruimte geef. Daarbij laat ik meer van mezelf zien, toon ik meer emotie en ben ik veel meer verbonden met de mensen met wie ik werk en omga. Een groter compliment kon ik me niet wensen. Dat waren voor mij nou juist de belangrijkste redenen waarom ik het traject wilde gaan doen. De stappen die ik heb gezet maken me een veel natuurlijker leider en ik zit beter in m’n vel. Ik durf weer te leven!"

Dorien van Putten
"Ik zou alle leidinggevenden dit traject aanraden."

"Ik heb ‘van mijzelf leren houden’. Vier woorden die staan voor een belangrijk inzicht dat ik in en door het traject heb verworven. Ik heb (best pijnlijk) ervaren dat de oordelen die ik over anderen heb, voortkomen uit mijzelf. Ik heb de neiging om de focus te leggen op wat niet goed gaat en beter kan, in plaats van op mijn kwaliteiten. Ik heb mezelf beter leren kennen, een completer beeld van mezelf gekregen. Daardoor heb ik meer inzicht in mijn handelen als leidinggevende en de andere rollen die ik vervul. Het betekent voor mij dat ik vooral van mezelf moet leren houden en mild zijn voor mezelf, om deze zachte kijk ook op anderen te kunnen toepassen. Echt contact is mogelijk als het oordeel verdwijnt.
Door meer bewustzijn op genoemde thema’s, heb ik meer zicht op de dagelijkse dingen. In het contact met mijn partner en kinderen sta ik meer open, kan ik mijn hart meer openen en mijn liefde meer laten stromen. Als ik blokkeer of ‘de fout in ga’, ben ik in staat om dit eerder te zien en daarnaar te handelen door dit bespreekbaar te maken.
Ik zou alle leidinggevenden dit traject aanraden. Ik vind het belangrijk om jezelf beter te leren kennen. De licht- en de schaduwkanten, het is er allemaal en het is goed om ze onder ogen te zien. Dat betekent ook bewustwording van eigen aannames en overtuigingen. Door gerichte feedback wordt ervaren wat het effect van jouw handelen is. Wat bij jezelf in de weg kan staan om anders en beter naar jezelf te kijken en open te staan voor een echt contact, wordt op een liefdevolle wijze verhelderd. Jezelf ontdekken en daardoor een vrijer en bewuster mens worden, dat werkt door in je zijn. En daarmee kom je steviger in je leven te staan en dus ook in je werk!"

Bas Pickkers
"Ik vertrouw op mijn eigen inschatting, tegen de stroom in."

"Vijf jaar geleden heb ik de Juiste Maat gedaan. Dat heeft een grote wending ten goede betekend, zowel in welk werk ik doe als in de manier waarop ik het doe. Ik had in die tijd veel last van stress, dingen die daarvoor vanzelf gingen werden zwaar. Het eerste jaar van de opleiding richtte ik me op de gedachte dat ik anders in mijn werk moest leren staan, de dingen niet zo zwaar moest nemen. In het tweede jaar realiseerde ik me dat dit niet klopte, dat ik de signalen die ik kreeg juist wel serieus moest nemen, kon vertrouwen op mijn eigen inzicht.

Toen heb ik een grote beslissing genomen: na 18 jaar partner te zijn geweest bij een architectenbureau besloot ik daarmee te stoppen. Het keerpunt kwam voor mij in de intensive. Toen, tijdens een oefening werd mij zo duidelijk dat ik moest durven loslaten. Het was zo doorslaggevend, maar hoe het voelde is moeilijk in woorden uit te drukken. Na de intensive heb ik mijn besluit met mijn compagnon besproken en hebben we samen de beste timing gezocht, zodat de continuïteit van het bureau werd gewaarborgd. Om die continuïteit te waarborgen moesten we ook een grote reorganisatie doorvoeren, waarin we 12 van de 30 mensen hebben ontslagen. Dat ging ook heel anders dan de vorige reorganisatie. Deze was in vorm harder (geen kaasschaaf maar een radicale maatregel) maar met aandacht voor de gevoelens van anderen en mijzelf. Het was erg pijnlijk maar we zijn goed uit elkaar gegaan, er was echt contact. Over mijn besluit om weg te gaan heb ik nooit twijfel gehad. In de tijd voor het besluit heb ik het heel moeilijk gehad, veel twijfels en zorgen. Maar toen ik de knoop door had gehakt voelde ik een enorme bevrijding.

Ik vertrouw op mijn eigen inschatting, tegen de stroom in. De angst dat ik het niet alleen kan is weg. Het vertrouwen komt na de beslissing heb ik gemerkt. Er gaat iets nieuws ontstaan en ik voel, met alle onzekerheid die erbij hoort, dat dit een zegen wordt voor mij. Ik ga me nog meer verbinden met anderen in mijn manier van werken, terwijl de organisatievorm juist steeds meer alleen staand wordt. Ik blijf wel iets in de organisatie en het management van vastgoed doen. Maar met mijn eigen persoonlijke stijl, en steeds meer gericht op “duurzame en gezonde” bouwprojecten."

Frank van Esch
"Je zou de werkwijze van het ITIP soft en spijkerhard tegelijk kunnen noemen."

"Een aantal jaren geleden is INOS ontstaan uit de fusie van twee schoolbesturen. We kregen te maken met fundamentele wijzigingen en een enorme schaalvergroting in omvang èn in financiële verantwoordelijkheid. Bestuur, schooldirecteuren en leerkrachten moesten een andere rol gaan spelen. Om de verandering te begeleiden kozen we voor een adviesbureau dat we kenden en dat gespecialiseerd was in onderwijs. De maatregelen die daaruit voortvloeiden gingen echter onvoldoende in op het grote gevoel van onveiligheid en de heersende angstcultuur. Na anderhalf jaar besloten we dit traject te stoppen. We wilden serieus in gesprek met onze schooldirecteuren. Via mijn collega-bestuurder, die het ITIP kende, hebben we contact gelegd. Ik zag hen aan het werk en wist meteen ‘zo wil ik dat wij bij INOS met elkaar omgaan’. De zeer persoonlijke benadering van het ITIP zorgde ervoor dat de medewerkers zich gingen openen. Zowel de onmacht van onze mensen werd zichtbaar, als ook de hunkering om dat zelf te veranderen. We leerden elkaar als het ware opnieuw kennen, op een diepere, meer menselijke laag.

Als leidinggevende van een organisatie moet je zelf zeker ook bereid zijn om je te laten zien, ‘echt’ te zijn; ook je meer kwetsbare kanten te tonen of de dingen waar je niet zo zeker over bent. Als je dat als leidinggevende niet wilt, kan het ITIP de organisatie niet verder helpen. Dat is best een sprong in het diepe, ook persoonlijk. Maar zoals met de meeste dingen waar je bang voor bent, valt het achteraf gezien mee. Het is eerder een opluchting om gewoon te kunnen zijn wie je bent. Je zou de werkwijze van het ITIP soft en spijkerhard tegelijk kunnen noemen. Niets blijft verborgen. Juist dat wat nauwelijks hoorbaar wordt genoemd in een bijzin, wordt door de begeleiders opgepakt. Daardoor ontstaat diepgang.

Zelf ben ik ondertussen de ITIP opleiding ‘De Juiste Maat’ gaan doen. In deze opleiding heb ik ontdekt hoe mijn defensiemechanismen samenhangen met ervaringen uit het verleden. Dat heeft me geholpen om van sommige instinctieve reacties af te komen, waar ik en mijn omgeving last van hadden. Dat was echt nieuw. Ik ken mezelf nu beter en weet dat er behoefte aan contact onder ligt. Dat is waardevol voor mij persoonlijk èn voor mijn organisatie. Ik ga verder met het verdiepingsjaar van ‘De Juiste Maat’, want jezelf goed kennen staat voorop als je iets wilt bereiken met je organisatie."